5271 sayılı CMK'nın 202. maddesi, hangi durumlarda duruşmada 'tercüman' bulundurulmasını zorunlu kılar?

CMK m. 202, iki temel durumda tercüman bulundurulmasını zorunlu kılar: 1) Dil Bilmeme: Sanık veya mağdur, Türkçe bilmiyorsa, meramını anlatabilecek ölçüde bir tercüman görevlendirilir. Bu, kişinin savunma yapma ve iddiaları anlama hakkının bir gereğidir. 2) Engellilik Hali: Sanık veya mağdur, 'engelli' ise (örneğin, sağır ve/veya dilsiz), duruşmadaki iddia ve savunmaya ilişkin esaslı noktalar, anlayabilecekleri biçimde (işaret dili tercümanı aracılığıyla vb.) kendilerine anlatılır. Bu da, engelli bireylerin adil yargılanma hakkından tam olarak yararlanabilmelerini sağlamaya yönelik bir güvencedir.