Bir eser sözleşmesinde, iş sahibinin TBK m. 476 uyarınca, eserin ayıplı olmasından doğan haklarını kullanamayacağı haller nelerdir? Bu durumun arkasındaki hukuki mantık nedir?

TBK m. 476'ya göre iş sahibi, şu iki halde eserin ayıplı olmasından doğan haklarını (dönme, indirim, onarım) kullanamaz: 1) Ayıbın, yüklenicinin açıkça yaptığı ihtara (uyarıya) rağmen, iş sahibinin verdiği talimattan doğmuş olması. 2) Ayıbın, herhangi bir sebeple iş sahibine yüklenebilecek olması (örneğin, iş sahibinin sağladığı malzemenin ayıplı olması ve yüklenicinin bunu bildirmesine rağmen iş sahibinin o malzemeyle devam edilmesini istemesi). Bu kuralın arkasındaki hukuki mantık, 'kimsenin kendi kusurundan faydalanamayacağı' (nemo auditur propriam turpitudinem allegans) ilkesidir. Eğer ayıbın temel nedeni iş sahibinin kendi talimatı, seçimi veya kusuru ise, bu sonuçtan yükleniciyi sorumlu tutması dürüstlük kuralına aykırı olur.