HMK m. 182'ye göre, tahkikatın sona erdiğinin tefhim edilmesinden (duruşmada bildirilmesinden) sonra, tarafların unuttukları bir delili ileri sürmeleri veya yeni bir tanık dinletme talebinde bulunmaları mümkün müdür? Bu kuralın istisnası var mıdır?

Kural olarak mümkün değildir. HMK m. 182 ve 145'e göre, tahkikat, tarafların dilekçelerinde gösterdikleri ve daha sonra süresi içinde sundukları delillerin toplanması ve incelenmesi aşamasıdır. Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra, kural olarak yeni bir delil kabul etmez ve tanık dinlemez. Bu, yargılamanın belirli bir disiplin içinde yürütülmesi ve sona erdirilmesi amacını taşır. Ancak bu kuralın bir istisnası vardır: Eğer taraflardan biri, unuttuğu delili veya tanığı, 'kendi kusuru olmaksızın' daha önce ileri süremediğini ispat ederse ve bu delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa, mahkeme bu delilin sonradan ikamesine veya tanığın dinlenmesine izin verebilir. Bu, 'sonradan delil ileri sürme' olarak adlandırılır ve hakimin takdirine bağlı istisnai bir durumdur.