TCK m. 89'a göre, taksirle yaralama suçunun oluşabilmesi için failin eyleminin, mağdurun 'vücuduna acı vermesi' veya 'sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına' neden olması gerekir. Bu üç sonuç arasında bir hiyerarşi var mıdır, yoksa herhangi birinin gerçekleşmesi suçun oluşumu için yeterli midir?

Bu üç sonuç arasında bir hiyerarşi yoktur. TCK m. 89'un temel şeklinin (fıkra 1) oluşabilmesi için, bu üç neticeden herhangi birinin gerçekleşmesi yeterlidir. Kanun, bu neticeleri 'veya' bağlacıyla, yani alternatifli olarak saymıştır. 1) Vücuda Acı Verme: En basit haldir, geçici bir ağrı veya sızıya neden olmak bile bu kapsamdadır (örneğin, dikkatsizce kapıyı çarpıp birinin parmağını sıkıştırmak). 2) Sağlığın Bozulması: Vücudun fizyolojik veya biyolojik dengesinin geçici veya kalıcı olarak bozulmasıdır (örneğin, bozuk gıda vererek zehirlenmeye neden olmak). 3) Algılama Yeteneğinin Bozulması: Kişinin bilincini, iradesini veya muhakeme yeteneğini etkileyen bir duruma neden olmaktır (örneğin, yanlış ilaç vererek kişinin geçici şuur kaybı yaşamasına sebep olmak). Bu üç sonuçtan herhangi birinin taksirli bir fiille gerçekleşmesi, suçun temel şeklinin oluşması için yeterlidir.