Devletlerarası ilişkilerde 'dostluk' ve 'müttefiklik' kavramlarının, bir devletin başka bir devlete karşı yürüttüğü istihbarat faaliyetleri açısından hukuki bir anlamı veya caydırıcılığı var mıdır? Metinde bu konuda nasıl bir değerlendirme yapılmaktadır?

Metinde, devletlerarası ilişkilerin 'dostluk' ve 'müttefiklik' gibi ahlaki veya duygusal kavramlarla değil, 'karşılıklı menfaatler' üzerinden yürüdüğü vurgulanmaktadır. Uluslararası alanda net ve herkesi bağlayan bir hukuk düzeninin olmadığı, 'güçlünün hukuku'nun geçerli olduğu belirtilmektedir. Bu nedenle, görünürde dost ve müttefik (örneğin NATO üyeliği) olan bir devletin dahi, kendi ulusal menfaatleri gerektirdiğinde, sahip olduğu teknik imkanlarla başka bir devlete karşı gizli dinleme ve izleme gibi hukuka aykırı faaliyetler yürütebileceği ifade edilmektedir. Bu tür faaliyetler ortaya çıktığında ise genellikle 'devletin yüksek menfaatleri' ile gerekçelendirildiği veya klasik bir özürle geçiştirilmeye çalışıldığı, dolayısıyla 'dostluk' ve 'müttefiklik' kavramlarının bu tür eylemlere karşı hukuki bir güvence veya caydırıcılık sağlamadığı sonucuna varılmaktadır.