Bir sanık hakkında hem 'resmi evrakta sahtecilik' hem de 'nitelikli dolandırıcılık' suçlarından dava açılmıştır. Fail, sahte bir belge düzenleyerek (resmi belgede sahtecilik) bu belgeyi kullanıp bir kişiyi aldatarak menfaat temin etmişse (nitelikli dolandırıcılık), bu iki suç arasında nasıl bir ilişki vardır ve sanık hangi suçtan cezalandırılır?

Bu iki suç arasında 'bileşik suç' (mürekkep suç) veya 'fikri içtima' ilişkisi tartışması ortaya çıkar. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, eğer sahte belge, dolandırıcılık suçunun hile unsurunu oluşturmak için özel olarak üretilmiş ve sadece bu suçun işlenmesinde kullanılmışsa, bu durumda 'bileşik suç' değil, 'farklı neviden fikri içtima' (TCK m. 44) hükümleri uygulanır. Bunun anlamı şudur: Fail tek bir fiil (sahte belgeyi kullanarak aldatma) ile birden fazla farklı suçun (resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık) oluşmasına neden olmuştur. TCK m. 44'e göre, bu durumda faile sadece 'cezası daha ağır olan suçtan' ceza verilir. Mahkeme, her iki suç için öngörülen cezaları karşılaştırır ve hangisinin cezası daha ağırsa, sanığı o suçtan mahkum eder. Diğer suçtan ayrıca ceza verilmez. Sahtecilik eyleminin dolandırıcılık suçunun içinde eridiği kabul edilmez, aksine iki ayrı suçun oluştuğu ancak içtima kuralları gereği en ağır olanın cezasının verildiği kabul edilir.