Hukukun evrensel ilkelerinden 'Cezanın Bireyselleştirilmesi' ilkesi ne anlama gelir ve bu ilke TCK m. 61 ile nasıl somutlaşır?

'Cezanın Bireyselleştirilmesi' ilkesi, kanunda bir suç için öngörülen soyut cezanın, her somut olayın ve her failin özelliklerine göre uyarlanarak, adalete ve hakkaniyete uygun bir şekilde belirlenmesini ifade eder. sen.av.tr'deki tanıma göre, 'Kanunla belirlenen bir cezanın somut olaya ve kişiye uygulanabilmesi için dayanak ve sınırları kanunlarda yer alan cezanın bireyselleştirilmesi yetkisi hakime verilir.' Bu ilke, 'her suça aynı ceza' şeklindeki mekanik bir anlayışı reddeder. TCK'nın 61. maddesi ('Cezanın belirlenmesi'), bu ilkenin somut bir yansımasıdır. Madde, hakime, suçun işleniş biçimi, kullanılan araçlar, meydana gelen zararın ağırlığı, failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç gibi birçok kriteri göz önünde bulundurarak, kanunda belirtilen alt ve üst sınırlar arasında 'temel cezayı' belirleme yetkisi verir. Ardından gelen artırım ve indirim sebepleriyle (teşebbüs, iştirak, takdiri indirim vb.) ceza, tamamen o olaya ve faile özgü hale getirilir.