5377 sayılı Kanun ile TCK m. 61'e eklenen 7. fıkranın ('Süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı bu madde hükümlerine göre belirlenen sonuç ceza, otuz yıldan fazla olamaz.') getirilme gerekçesi nedir? Bu fıkra, TCK m. 49'da belirtilen süreli hapis cezasının üst sınırıyla nasıl bir ilişki içindedir?

TCK m. 49, süreli hapis cezasının üst sınırını 20 yıl olarak belirler. Ancak bu sınır, suçun 'temel' cezası için geçerlidir. TCK m. 61'e göre yapılan artırımlar (örneğin, nitelikli haller, zincirleme suç) sonucunda ortaya çıkacak 'sonuç ceza' 20 yılı aşabilir. TCK m. 61'in ilk halinde, bu şekilde hesaplanacak sonuç ceza için bir üst limit bulunmamaktaydı. Bu durum, özellikle müebbet hapis cezasının koşullu salıverilme süresiyle (24 veya 30 yıl) orantısızlık yaratma potansiyeli taşıyordu. Yargıtay CGK'nın 2017/357 E. sayılı kararının gerekçesinde de belirtildiği gibi, 5377 sayılı Kanun ile eklenen 7. fıkranın temel amacı, bu boşluğu doldurmaktır. Fıkra, hangi suç olursa olsun ve ne kadar artırım uygulanırsa uygulansın, süreli hapis cezasının nihai sonucunun 30 yılı geçemeyeceğini hüküm altına alarak, sonuç ceza için mutlak bir tavan belirlemiştir. Bu hüküm, ceza adaletini ve öngörülebilirliği sağlamayı amaçlar.