CMK m. 127'ye göre kural olarak el koyma kararını hangi merci verir? Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bu yetkiyi kimler, hangi koşullarda kullanabilir?

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 127. maddesine göre, ispat aracı olarak yararlı görülen veya müsadereye tabi bir eşyaya, sahibinin rızası dışında zorla el konulması kararını verme yetkisi kural olarak 'hâkime' aittir. Ancak ceza muhakemesinin hızlı ilerlemesi ve delillerin kaybolmasının önlenmesi amacıyla kanun, istisnai durumlar öngörmüştür. CMK m. 127/1'e göre, 'gecikmesinde sakınca bulunan hallerde' Cumhuriyet savcısı ve 'Cumhuriyet savcısına ulaşılamayan hallerde' ise kolluk amiri de yazılı emirle el koyma işlemini yapabilir. Bu istisnai yetkinin kullanılabilmesi için hem gecikmede sakınca olması (yani hâkimden karar alıncaya kadar delilin kaybolma, bozulma veya gizlenme tehlikesi bulunması) hem de savcıya ulaşılamama (kolluk amirinin yetkisi için) koşullarının bir arada bulunması gerekir.