5275 sayılı İnfaz Kanunu m. 83 ve ilgili Yönetmelik'e göre, hükümlünün 'üç kişilik ziyaretçi' listesini bildirmesi için öngörülen süre hak düşürücü nitelikte midir? Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 2016/347 K. sayılı kararındaki çoğunluk ve karşı oy görüşleri bu konuda ne ifade etmektedir?

Bu konuda Yargıtay içinde görüş ayrılığı bulunmaktadır. Yargıtay 19. CD'nin 2016/347 K. sayılı kararında çoğunluk görüşü, Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmelik'in 9/2 maddesindeki 'hükümlünün üç ziyaretçisini... ceza infaz kurumuna kabulünden... itibaren 60 gün içinde bildirir' hükmünü katı bir şekilde yorumlamıştır. Çoğunluk, bu süre içinde bildirim yapmayan hükümlünün, sonradan bildirim yapma hakkını kaybettiğini, cezaevindeki stres gibi hallerin zorunlu hal sayılamayacağını belirterek, 60 günlük sürenin hak düşürücü nitelikte olduğuna karar vermiştir. Karşı oy ise, temel bir hak olan ziyaretçi hakkının kanunda öngörülmeyen bir süre ile yönetmelikle kısıtlanamayacağını savunmuştur. Karşı oya göre, Yönetmelik'teki 60 günlük süre hak düşürücü değil, düzenleyici bir süredir. Bu sürenin kaçırılması, hükümlünün ailesi ve toplumla bağlarını koparacak şekilde ziyaretçi hakkından mahrum bırakılması sonucunu doğuramaz. Bu durumun, AİHS ve Anayasa ile güvence altına alınan kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkına ve infazın iyileştirme amacına aykırı olduğu belirtilmiştir. Dolayısıyla, çoğunluk görüşü süreyi hak düşürücü kabul ederken, karşı oy düzenleyici kabul etmektedir.