Uygulamada 'tahliye taahhüdü' olarak bilinen fesih sebebi hangi kanun maddesinde düzenlenmiştir ve bu taahhüde dayanarak kiraya verenin başvurabileceği hukuki yollar ile hak düşürücü süreler nelerdir?

Halk arasında 'tahliye taahhüdü' olarak bilinen sona erme sebebi, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 352. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenmiştir. Maddeye göre, 'Kiracı, kiralananın teslim edilmesinden sonra, kiraya verene karşı, kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlendiği hâlde boşaltmamışsa kiraya veren, kira sözleşmesini bu tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmak veya dava açmak suretiyle sona erdirebilir.' Bu hükme göre, kiraya verenin bu yola başvurabilmesi için üç şart gereklidir: 1) Tahliye taahhüdü yazılı olmalıdır. 2) Taahhüt, kiralananın kiracıya tesliminden sonraki bir tarihte verilmiş olmalıdır (kira sözleşmesiyle aynı anda veya öncesinde alınan taahhütler geçersizdir). 3) Kiracı, taahhüt ettiği tarihte taşınmazı boşaltmamış olmalıdır. Bu şartlar sağlandığında, kiraya veren, taahhüt edilen tarihten itibaren 1 aylık hak düşürücü süre içinde icra takibi (ilamsız tahliye) başlatabilir veya doğrudan sulh hukuk mahkemesinde tahliye davası açabilir.