Belirli süreli bir çatılı işyeri kira sözleşmesinde, kiraya veren sözleşmeyi hangi koşul ve süreye uyarak, sebep göstermeksizin feshedebilir? TBK m. 347 bu konuda kiracı ile kiraya veren arasında nasıl bir ayrım yapmaktadır?

Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 347. maddesi, konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesini bildirim yoluyla düzenlerken kiracı ve kiraya veren arasında önemli bir ayrım yapmaktadır. Kiracı, belirli süreli sözleşmenin bitiminden en az 15 gün önce bildirimde bulunarak sözleşmeyi sona erdirebilirken, kiraya veren aynı hakka sahip değildir. Kiraya veren, sözleşme süresi bitti diye tahliye talep edemez. Kiraya verenin sebep göstermeksizin fesih hakkı, ancak on yıllık uzama süresi sonunda doğar. Yani, sözleşmenin bitimini takiben her defasında birer yıl uzayan kira ilişkisinde, on yıllık uzama süresinin sonunda, kiraya veren bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla sözleşmeyi feshedebilir. Örneğin, 1 yıllık kira sözleşmesi, toplamda 11 yıl (1+10 yıl) geçtikten sonra, 12. yılın başından en az 3 ay önce yapılacak bildirimle kiraya veren tarafından sona erdirilebilir.