Bir vergi davasında, mükellefin iddialarını desteklemek için 'menfaat birliği veya husumeti veya akrabalık bağı olan' tanıkları dinletmesi, davanın sonucu açısından neden riskli bir durumdur?

Metinde bu durum, 'İşçi Açısından Sık Karşılaşılan Hatalar' arasında sayılmış olsa da, genel bir ispat hukuku ilkesidir ve vergi davaları için de geçerlidir. Bu tür tanıkların beyanları, 'tarafsızlık' ve 'objektiflik' karinelerini zayıflatır. Mahkeme, bu tanıkların beyanlarına, menfaat birliği, husumet veya akrabalık bağı nedeniyle lehe tanıklık yapma eğiliminde olabilecekleri gerekçesiyle şüpheyle yaklaşabilir. HMK m. 255'e göre hakim, tanıkların beyanlarını serbestçe takdir eder. Bu tür tanıkların beyanları, başka objektif delillerle (belge, kayıt vb.) desteklenmediği sürece, mahkeme tarafından tek başına hükme esas alınmayabilir veya ispat gücü zayıf kabul edilebilir. Bu da, iddiaların ispatlanamaması riskini doğurur.