Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2020/173 sayılı kararında, sanığın kendisini kız çocuğu olarak tanıtarak 11 yaşındaki mağduru kamera karşısında soyunmaya ikna etmesi eylemi neden 'çocuğun cinsel istismarı' değil, 'zincirleme cinsel taciz' olarak nitelendirilmiştir?

Bu nitelemenin temel sebebi, eylemde 'bedensel temas'ın bulunmamasıdır. TCK m. 103'te düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçu, kural olarak çocuğun vücuduna yönelik fiziksel teması gerektirir. Kararda da sanığın eyleminin 'bedensel temas içermeyen' bir nitelikte olduğu vurgulanmıştır. Mağdurun kamera karşısında soyunması, cinsel bir davranış olmakla birlikte, bu davranışa yönelik bir fiziksel müdahale yoktur. Sanığın eylemi, mağduru cinsel amaçla rahatsız etmeye ve yönlendirmeye yönelik söz ve ikna fiillerinden ibarettir. Bu nedenle, bedensel temas içermeyen bu tür cinsel amaçlı rahatsız edici davranışlar, cinsel istismar değil, cinsel taciz (TCK m. 105) kapsamında değerlendirilir. Eylemin farklı zamanlarda tekrarlanması nedeniyle de 'zincirleme suç' (TCK m. 43) hükümleri uygulanmıştır.