CMK m. 128/1-c.2'de yer alan '(Ek cümle: 21/2/2014 – 6526/10 md.) Bu madde kapsamında elkoyma kararı alınabilmesi için ilgisine göre Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Sermaye Piyasası Kurulu, Mali Suçları Araştırma Kurulu, Hazine Müsteşarlığı ve Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumundan, suçtan elde edilen değere ilişkin rapor alınır.' hükmü, bir 'dava şartı' mıdır, yoksa sadece bir 'delil toplama' yöntemi midir? Bu rapor alınmadan verilen bir elkoyma kararının hukuki geçerliliği nedir?

Bu hüküm, bir 'dava şartı' değil, elkoyma kararının verilebilmesi için aranan 'usuli bir geçerlilik şartı' ve önemli bir 'delil toplama' yöntemidir. Kanun koyucu, CMK m. 128 gibi mülkiyet hakkına ağır müdahale teşkil eden bir tedbirin, keyfi ve yetersiz gerekçelerle uygulanmasını önlemek amacıyla, mali ve ekonomik suçlarda uzmanlaşmış kurumlardan teknik bir ön değerlendirme alınmasını zorunlu kılmıştır. Bu raporun amacı, mahkemeye, şüphelinin malvarlığı ile iddia edilen suçtan elde edildiği düşünülen gelir arasında bir bağlantı olup olmadığı, gelirin miktarı ve niteliği konusunda teknik bir görüş sunmaktır. Bu rapor alınmadan verilen bir elkoyma kararının hukuki geçerliliği tartışmalıdır, ancak genel kabul, bu durumun kararı 'mutlak olarak geçersiz' kılmayacağı, ancak 'hukuka aykırı' hale getireceği yönündedir. Karara karşı yapılacak bir itirazda veya kanun yolu incelemesinde, bu usuli eksiklik, kararın kaldırılması veya bozulması için önemli bir gerekçe teşkil edecektir. Çünkü bu rapor, CMK m. 128'in temel şartı olan 'suçtan elde edildiğine dair somut delillere dayanan kuvvetli şüphe'nin oluşup oluşmadığını değerlendirmede kritik bir rol oynar. Raporun yokluğu, bu şüphenin yeterince araştırılmadığı anlamına gelir ve kararı sakatlar.