Bir bilişim suçunda (TCK m. 245), failin TCK m. 245/4'te sayılan 'eş, altsoy, üstsoy veya aynı konutta yaşayan kardeş' aleyhine suçu işlemesi halinde 'şahsi cezasızlık sebebi' öngörülmüştür. Ancak bu cezasızlık hali, sadece TCK m. 245/1 için geçerlidir. Kanun koyucunun, m. 245/2 (sahte kart üretme) ve m. 245/3 (sahte kart kullanma) fiillerini bu cezasızlık kapsamı dışında tutmasının altında yatan hukuki rasyoneli ve korunan hukuki değerler arasındaki farkı açıklayınız.

Kanun koyucunun bu ayrımı yapmasının altında yatan hukuki rasyonel, suçların ihlal ettiği hukuki değerlerin ve suçların toplumsal tehlikelilik derecelerinin farklı olmasıdır. 1) TCK m. 245/1 (Başkasına Ait Kartı Kullanma): Bu suçun temel mağduru, kartı çalınan veya kaybolan yakın akrabadır. Suç, temel olarak bu aile bireyinin malvarlığına yöneliktir. Kanun koyucu, aile içi ilişkilerin korunması, aile bireyleri arasındaki husumetlerin derinleşmemesi ve bu tür olayların genellikle aile içinde çözülebileceği düşüncesiyle, bu suç tipi için bir 'şahsi cezasızlık sebebi' öngörmüştür. Burada korunan hukuki değer ağırlıklı olarak 'kişinin malvarlığı' ve 'aile birliği'dir. 2) TCK m. 245/2 (Sahte Kart Üretme) ve m. 245/3 (Sahte Kart Kullanma): Bu suçlar, sadece belirli bir kişinin malvarlığını hedef almaz; aynı zamanda çok daha geniş bir kamusal menfaati ihlal eder. Sahte kart üretmek ve kullanmak, bir bütün olarak 'bankacılık ve ödeme sistemlerine olan kamu güvenini' sarsar. Bu eylemler, sadece kart sahibini değil, bankaları, üye işyerlerini ve genel olarak tüm finansal sistemi tehlikeye atan, daha organize ve daha tehlikeli fiillerdir. Burada korunan hukuki değer, bireysel malvarlığının ötesinde, 'kamu güveni' ve 'ekonomik düzen'dir. Bu nedenle kanun koyucu, bu suçların toplumsal tehlikesinin daha yüksek olduğunu ve aile içi ilişkilerin korunması düşüncesinin, kamu güveninin korunması gerekliliği karşısında geri planda kalması gerektiğini değerlendirerek, bu fiilleri şahsi cezasızlık sebebinin dışında tutmuştur.