Bir konkordato projesinin alacaklılar tarafından İİK m. 302'de aranan nitelikli çoğunlukla kabul edilmesi, mahkemenin bu projeyi tasdik etmesi için yeterli midir? Mahkemenin, İİK m. 305'te sayılan diğer şartlar (örneğin, 'teklif edilen tutarın borçlunun kaynakları ile orantılı olması') çerçevesinde projeyi reddetme yetkisini, alacaklıların iradesine bir müdahale olarak yorumlamak mümkün müdür?

Hayır, projenin alacaklılar tarafından kabul edilmesi, mahkemenin tasdiki için gerekli ancak yeterli bir şart değildir. Mahkemenin, İİK m. 305'te sayılan diğer objektif şartları da re'sen (kendiliğinden) denetlemesi gerekir. Mahkemenin bu denetim yetkisi, alacaklıların iradesine bir müdahale değil, konkordato kurumunun kamu düzeni boyutunu ve tüm tarafların (azınlıkta kalan alacaklılar, borçlu ve kamu) menfaatlerini koruma amacını yansıtan bir yargısal denetimdir. İİK m. 305'teki diğer şartlar, projenin sadece çoğunluk alacaklıyı tatmin etmesini değil, aynı zamanda hukuka ve hakkaniyete uygun olmasını da güvence altına alır. Örneğin, 'teklif edilen tutarın borçlunun kaynakları ile orantılı olması' şartı, borçlunun aslında daha fazlasını ödeyebilecekken, alacaklıları yanıltarak veya anlaşarak çok düşük bir teklifle borçlarından kurtulmasını engellemeyi amaçlar. Benzer şekilde, 'adi konkordatoda teklif edilen tutarın, borçlunun iflâsı hâlinde alacaklıların eline geçebilecek muhtemel miktardan fazla olması' şartı, alacaklıların iflas durumuna göre daha kötü bir duruma düşürülmemesini temin eder. Dolayısıyla, mahkeme, çoğunluk tarafından kabul edilmiş olsa bile, bu objektif kriterlere uymayan bir projeyi, kamu düzeni ve genel menfaatler gereği reddetmekle yükümlüdür. Bu, alacaklı özerkliğine değil, hukukun üstünlüğüne hizmet eden bir yetkidir.