İcra ve İflas Kanunu (İİK) m. 286'da konkordato talebi için aranan 'makul güvence veren denetim raporu'nun hukuki niteliği ve yargılamadaki fonksiyonunu tartışınız. Mahkeme, bu raporun olumsuz olması halinde konkordato talebini doğrudan reddetmek zorunda mıdır, yoksa kendi takdir yetkisini kullanarak farklı bir karar verebilir mi?

'Makul güvence veren denetim raporu', Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumunca yetkilendirilmiş bağımsız bir denetim kuruluşu tarafından hazırlanan ve konkordato ön projesindeki tekliflerin (borçların ödenmesi, sermaye artırımı vb.) gerçekleşme olasılığını finansal veriler ışığında değerlendiren bir uzman görüşüdür. Hukuki niteliği, HMK anlamında bir bilirkişi raporuna benzer; ancak konkordato sürecinin başlangıcında sunulması zorunlu bir 'dava şartı' niteliği de taşır. Yargılamadaki fonksiyonu, mahkemeye, projenin ayakları yere basan, gerçekçi ve uygulanabilir olup olmadığı konusunda objektif bir ön değerlendirme sunmaktır. Mahkeme, bu raporla mutlak olarak bağlı değildir. Rapor olumsuz olsa bile, mahkeme diğer delilleri (borçlunun malvarlığı, ticari itibarı, alacaklıların tutumu vb.) değerlendirerek projenin başarıya ulaşabileceği kanaatine varırsa geçici mühlet kararı verebilir. Ancak, bu raporun olumsuz olması, mahkemenin talebi reddetmesi için çok güçlü bir karinedir. Mahkemenin, olumsuz rapora rağmen mühlet kararı vermesi durumunda, bu kararının gerekçesini çok sağlam ve somut olgulara dayandırması gerekir. Aksi halde, ilerleyen aşamalarda (örneğin kesin mühlet veya tasdik aşamasında) bu durum projenin reddedilmesi için önemli bir gerekçe oluşturacaktır.