Bir kişinin, uyuşturucu madde alıcısı ile satıcısını telefonla görüştürüp buluşmalarını sağlaması eylemi, TCK'daki iştirak hükümleri çerçevesinde nasıl nitelendirilmelidir? Bu kişinin eyleminin 'müşterek faillik' (TCK m. 37) mi, yoksa 'yardım etme' (TCK m. 39) mi sayılacağını Yargıtay kararları ışığında tartışınız.

Yargıtay'ın istikrarlı kararlarına göre (örn: Y.10.CD, K.2020/7762), uyuşturucu madde alıcısı ile satıcısını sadece tanıştırmak, aralarında irtibat kurmak veya buluşmalarını sağlamak şeklindeki eylemler, uyuşturucu madde ticareti suçuna 'yardım etme' (TCK m. 39) olarak kabul edilir. Bu tür bir eylemde bulunan kişi, suçun kanuni tanımındaki 'satma', 'nakletme', 'bulundurma' gibi seçimlik hareketleri bizzat gerçekleştirmemektedir. Fiil üzerinde, satıcı ile birlikte ortak bir hakimiyeti yoktur; sadece suçun işlenmesini kolaylaştıran bir katkı sunmaktadır. Müşterek faillik (TCK m. 37) için, suçun işlenişi üzerinde ortak bir hakimiyet kurulması, yani fiilin icrasına birlikte karar verip birlikte hareket edilmesi gerekir. Alıcı ve satıcıyı buluşturmak, TCK m. 39/2-c kapsamında 'suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak' niteliğindedir. Bu nedenle, faile verilecek cezada TCK m. 39 uyarınca indirim yapılması gerekir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/uyusturucu-madde-ticareti-sucuna-yardim-etme-cezasi.html)