CMK m. 196/4'ün uygulanmasında, sanığın SEGBİS ile duruşmaya katılımının 'zorunlu/gerekli' olduğu mahkemece somut gerekçelerle ortaya konulsa bile, bu durumun adil yargılanma hakkına bir bütün olarak zarar verip vermediğinin ölçülmesinde hangi kriterler dikkate alınmalıdır? 'Orantılılık' ilkesi bu bağlamda nasıl bir rol oynar?

SEGBİS kullanımının zorunlu olduğunun kanıtlandığı durumlarda dahi, bu tedbirin orantılı olup olmadığı, yani adil yargılamaya bir bütün olarak zarar verip vermediği incelenmelidir. Bu incelemede dikkate alınacak kriterler şunlardır: 1) **Etkili Katılım:** Sanığın duruşmada bizzat hazır bulunmamasının yarattığı dezavantajların telafi edilip edilmediği. Sanığın, diğer tarafça ileri sürülen görüşler ve kanıtlar hakkında tam bilgi sahibi olup olamadığı, bunlara etkili bir şekilde yorum yapıp yapamadığı. 2) **Teknik İmkanlar:** SEGBİS bağlantısının kesintisiz ve kaliteli olup olmadığı, sanığın mahkemeyi, tanıkları ve diğer ilgilileri net bir şekilde görüp duyabildiği ve kendisinin de onlar tarafından görülüp duyulabildiği. 3) **Müdafi Yardımı:** Sanığın müdafii ile duruşma sırasında gizli ve etkin bir şekilde iletişim kurma imkanının sağlanıp sağlanmadığı. 4) **İşlemin Niteliği:** Yokluğunda gerçekleştirilen işlemin, sanığın duruşmada fiziken hazır bulunmasını mutlak surette gerektiren bir işlem olup olmadığı (örneğin, teşhis veya yüzleştirme gibi). Bu kriterler ışığında, sanığın haklarında orantısız bir kısıtlama yaratılıp yaratılmadığı değerlendirilir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/segbis-itiraz-durusmada-hazir-bulunma-hakki.html, Şehrivan Çoban AYM kararı)