5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 7. fıkrasında, uyuşturucu veya uyarıcı madde suçlarının belirli meslek mensupları (tabip, eczacı, kimyager vb.) tarafından işlenmesi, daha ağır cezayı gerektiren bir nitelikli hal olarak düzenlenmiştir. Bu ağırlaştırıcı nedenin konulmasındaki hukuki ve sosyolojik gerekçe nedir?

Bu ağırlaştırıcı nedenin konulmasındaki temel hukuki ve sosyolojik gerekçe, bu meslek mensuplarının sahip oldukları özel 'bilgi, yetki ve güven' konumunu kötüye kullanmalarıdır. Gerekçeler şunlardır: 1) Özel Bilgi ve Uzmanlık: Tabip, eczacı, kimyager gibi meslek sahipleri, uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin kimyasal yapısı, üretimi, etkileri ve yasal olarak nasıl temin edileceği konusunda özel bir bilgi ve uzmanlığa sahiptirler. Bu bilgiyi suç işlemek için kullanmaları, eylemin tehlikelilik derecesini artırır. 2) Yasal Erişimin Kötüye Kullanılması: Bu meslek mensupları, görevleri gereği uyuşturucu niteliğindeki maddelere (örneğin, morfin, bazı psikotrop ilaçlar) yasal olarak erişme imkanına sahiptirler. Bu yasal erişim imkanını, maddeleri yasa dışı piyasaya sürmek veya yasa dışı üretimde kullanmak için kötüye kullanmaları, eylemin haksızlık içeriğini ağırlaştırır. 3) Toplumsal Güvenin İhlali: Toplum, sağlık mesleği mensuplarına sağlıklarını emanet eder ve onlara karşı özel bir güven duyar. Bu güvenin, uyuşturucu ticareti gibi toplum sağlığını en ağır şekilde tehdit eden bir suçla ihlal edilmesi, hem mesleğin saygınlığına hem de toplumsal güven duygusuna büyük bir darbe vurur. Kanun koyucu, bu özel konumun kötüye kullanılmasını, suçun işlenmesini kolaylaştıran ve haksızlığını artıran bir neden olarak görmüş ve daha ağır bir cezai yaptırıma bağlamıştır.