Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmelik'in 20/4. maddesi uyarınca bir hükümlünün 'vekaletnamesi olmayan' bir avukatla en fazla üç kez görüşebilmesi kuralı, TMK md. 407'de yapılan son değişiklikler ışığında nasıl yorumlanmalıdır?

Yönetmelik'teki bu kural, avukatın hükümlü ile bir vekalet ilişkisi kurup kurmayacağına karar vermesi veya acil hukuki danışmanlık sağlaması için tanınmış bir imkandır. TMK md. 407'deki değişiklik öncesi dönemde, hükümlünün ehliyeti kısıtlandığı için yeni vekaletname verememesi ve vasinin atanmasının zaman alması nedeniyle, avukatın mevcut vekaletnamesi geçersiz sayılarak bu 'üç görüşme hakkı'nın kullandırıldığı hatalı uygulamalar görülüyordu. TMK md. 407'deki yeni düzenleme ile hükümlünün kısıtlanması istisnai hale geldiğinden, kural olarak hükümlünün eski vekaletnamesi geçerlidir. Bu durumda, vekaletnamesi olan avukat için bu üç görüşme sınırı söz konusu değildir; avukat istediği kadar görüşebilir. Yönetmelik'teki bu kural, artık sadece 'hiç vekaletnamesi olmayan' bir avukatın, hükümlüyle ilk kez temas kurması ve potansiyel bir vekalet ilişkisi için görüşmesi amacıyla uygulanmalıdır. Eğer hükümlünün zaten geçerli bir vekaletnamesi varsa, o avukat için bu kuralın uygulanması ve görüşmelerin 'vekaletnamesiz görüşme' olarak kaydedilmesi, yeni yasal duruma ve hükümlünün haklarına aykırı bir yorum olur.