Uyuşturucu madde suçlarında, bir kişinin eyleminin 'kullanmak için bulundurma' (TCK 191) mı yoksa 'ticaret amacıyla bulundurma' (TCK 188) mı olduğunun tespitinde Yargıtay hangi kriterleri dikkate almaktadır? Ele geçirilen madde miktarının tek başına belirleyici bir ölçüt olup olmadığını açıklayınız.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve ilgili ceza dairelerinin yerleşik kararlarına göre, eylemin niteliğini belirlemede asıl olan sanığın 'bulundurma amacı'dır ve ele geçirilen madde miktarı bu amacı belirlemede tek başına bir ölçüt değildir, ancak önemli bir yardımcı kriterdir. Yargıtay'ın dikkate aldığı başlıca kriterler şunlardır: 1) Sanığın Davranışları: Müşteri arama, pazarlık yapma, numune gösterme gibi ticaret kastını gösteren hareketlerin olup olmadığı. 2) Bulundurma Şekli ve Çeşitlilik: Maddenin çok sayıda küçük, satışa hazır paketçikler halinde olması; yanında hassas terazi, ambalaj malzemesi gibi aletlerin bulunması; esrar, eroin, kokain gibi birden fazla çeşit maddenin bir arada bulundurulması ticaret amacına işaret eder. 3) Ele Geçirilen Madde Miktarı: Miktar, kişisel kullanım sınırları içinde mi, yoksa bu sınırı aşıyor mu? Adli Tıp Kurumu'nun günlük kullanım miktarlarına ilişkin mütalaaları (örneğin esrar için günde 1-1,5 gr'dan 3 defa) bir ölçü olarak dikkate alınır. 4) Sanığın Kullanıcı Olup Olmadığı: Sanığın düzenli kullanıcı olup olmadığı, kan ve idrar tahlilleri, sabıka kaydı gibi verilerle değerlendirilir. 5) Sanığın Sosyal ve Ekonomik Durumu: Sanığın geliriyle orantısız miktarda uyuşturucu bulundurması ticaret şüphesini güçlendirir. Bu kriterler bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın kastı belirlenir (Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2017/4166).