CMK md. 143/2'ye göre Devlet, ödediği haksız koruma tedbiri tazminatını hangi kişilere ve hangi koşullar altında rücu edebilir?

CMK md. 143/2, Devlet'in ödediği tazminatı rücu edebileceği iki grup kişiyi ve koşulları düzenler. Birincisi, tazminat ödenmesine 'kanuna aykırı, fakat görevini ifa ederken kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranarak' neden olan kamu görevlileridir. Burada rücu için sadece kanuna aykırılık yetmez, aynı zamanda kamu görevlisinin görevini kötüye kullanma suçunu işlemesi veya kusurunun ağır olması gibi nitelikli bir durumun varlığı aranır. İkinci grup ise, 'kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararının, iftira veya yalan tanıklık gibi suçlar nedeniyle verildiğinin sabit olması' durumunda bu suçları işleyen kişilerdir. Yani, kötü niyetli bir muhbir, şikayetçi veya yalancı tanık nedeniyle bir kişi haksız yere gözaltına alınmış veya tutuklanmışsa ve Devlet bu kişiye tazminat ödemişse, Devlet bu tazminatı iftira veya yalan tanıklık suçunu işleyen kişiye rücu edebilir. Rücu davası, tazminatın ödendiği tarihten itibaren bir yıl ve her halde tazminat kararının kesinleşmesinden itibaren beş yıl içinde açılır.