Önleyici amaçlı e-posta takibini düzenleyen PVSK ek m. 7, tedbir kararında 'hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği'nin belirtilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu 'bireyselleştirme' şartının, kitlesel ve genel takip kararlarını engellemedeki rolünü ve Anayasa'nın temel hakları koruma sistematiğindeki yerini tartışınız.
PVSK ek m. 7'de yer alan 'kimlik' ve 'iletişim aracının türü' gibi unsurların kararda belirtilmesi zorunluluğu, 'bireyselleştirme' şartı olarak adlandırılır ve önleyici takibin en önemli anayasal güvencesidir. Rolü ve Önemi: 1) Keyfiliğin ve Kitle Gözetiminin Önlenmesi: Bu şart, polisin veya istihbarat birimlerinin, genel ve soyut gerekçelerle (örneğin 'terörle mücadele') bir bölgedeki, bir meslek grubundaki veya tüm ülkedeki herkesin iletişimini izlemesini engeller. Takip, ancak hakkında belirli ve somut bir şüphe veya tehlike emareleri bulunan, kimliği belirlenmiş veya belirlenebilir kişiler üzerinde odaklanabilir. Bu, 'polis devleti' uygulamalarına karşı temel bir güvencedir. 2) Ölçülülük İlkesinin Somutlaşması: Anayasa m. 13'e göre temel haklara yapılan müdahale 'ölçülü' olmalıdır. Bireyselleştirme, ölçülülük ilkesinin alt unsurlarından olan 'gereklilik' ve 'orantılılık' ilkelerinin somut bir yansımasıdır. Haberleşme hürriyetine yapılacak ağır bir müdahale olan takip, ancak belirli bir tehlikeyi önlemek için 'gerekli' ise ve bu tehlikeyle orantılı ise meşru olabilir. Tehlike, belirli bir kişiden veya gruptan kaynaklanıyorsa, müdahalenin de o kişi veya grupla sınırlı olması gerekir. 3) Hukuki Güvenlik ve Belirlilik: Kararda kimin, hangi sebeple ve hangi iletişim aracının dinleneceğinin açıkça yazılması, hukuki belirlilik ilkesinin bir gereğidir. Bu, hem kararı veren hakimin hem de uygulayan kolluğun yetki sınırlarını net bir şekilde çizer. Sonuç olarak, bireyselleştirme şartı, haberleşme hürriyetine yapılacak önleyici müdahalelerin istisnai niteliğini koruyan, Anayasa'nın 13. (sınırlamanın sınırları), 20. (özel hayat) ve 22. (haberleşme hürriyeti) maddelerinin amir hükümlerinin bir gereği olarak, temel hakları keyfi müdahalelere karşı koruyan en önemli usuli güvencedir.