CMK m. 192/3 uyarınca, uyuşturucu madde suçu haber alındıktan sonra gönüllü olarak 'suçun meydana çıkmasına ve fail veya diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım eden' kişi hakkındaki ceza indirimi, mutlak bir hak mıdır, yoksa hakimin takdirine mi bağlıdır? Bu 'hizmet ve yardımın' niteliği nasıl değerlendirilmelidir?

Bu ceza indirimi, şartları oluştuğunda sanık için bir haktır; yani hakim, şartların gerçekleştiğini tespit ettiğinde indirimi uygulamak zorundadır. Ancak, indirimin 'oranı' hakimin takdirine bağlıdır. Kanun, 'yardımın niteliğine göre dörtte birden yarısına kadar' indirim yapılacağını belirterek, hakime 1/4 ile 1/2 arasında bir takdir marjı tanımıştır. Hakimin bu takdiri kullanırken dikkate alacağı temel unsur, sanığın yaptığı 'hizmet ve yardımın niteliği'dir. Bu niteliğin değerlendirilmesinde şu kriterler göz önünde bulundurulur: a) Yardımın Etkinliği ve Katkı Düzeyi: Sanığın verdiği bilgiler, suçun aydınlatılmasına, diğer faillerin yakalanmasına veya ele geçirilemeyen maddelerin bulunmasına ne ölçüde katkı sağlamıştır? Sanığın yardımı olmasaydı bu sonuçlara ulaşılabilecek miydi? b) Gönüllülük ve Samimiyet: Sanığın yardımı, gerçek bir pişmanlığın mı yoksa sadece cezadan kurtulma çabasının mı bir ürünüdür? Verdiği bilgilerin doğruluğu ve samimiyeti önemlidir. c) Verilen Bilginin Kapsamı ve Önemi: Sanık, sadece kendi rolünü mü ikrar etmiştir, yoksa suç örgütünün yapısı, işleyişi ve diğer üyeleri hakkında kapsamlı ve önemli bilgiler mi vermiştir? Örgütün deşifre edilmesine yönelik katkılar, daha yüksek bir indirim oranını gerektirebilir. d) Risk Alma Durumu: Sanık, bu yardımı yaparak kendisi veya yakınları için bir risk altına girmiş midir? Kısacası, sanığın katkısı ne kadar somut, değerli ve sonuca etkili ise, hakimin takdir edeceği indirim oranı da o kadar üst sınıra (1/2'ye) yaklaşacaktır. Sadece kendi suçunu ikrar etmek gibi daha sınırlı bir yardım, alt sınırdan (1/4) bir indirime yol açabilir.