Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun E:2008/49, K:2009/202 sayılı kararında, 'ısrar kararı'nın hukuki niteliği nasıl tanımlanmıştır? Bir ilk derece mahkemesi kararının, temyiz incelemesi sonucu Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu tarafından incelenebilmesi için hangi nitelikleri taşıması gerekmektedir?

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun ilgili kararında 'ısrar kararı', İYUK m. 49/3-4 hükümleri çerçevesinde, 'Danıştay’ın ilgili dava dairesince kararı bozulan ilk derece mahkemesinin bu karara uymaması, ilk kararında direnmesine ilişkin kararlar' olarak tanımlanmıştır. Bir kararın ısrar kararı sayılabilmesi için, ilk derece mahkemesinin, bozma kararında belirtilen hukuki veya maddi gerekçeleri benimsemeyerek, bozulan ilk kararındaki aynı hukuki ve fiili sebeplere dayanarak yeniden aynı yönde hüküm kurması gerekir. Eğer ilk derece mahkemesi, bozma kararından sonra yeni bir araştırma yapar, ek deliller toplar veya bozma kararında işaret edilen usuli eksiklikleri gidererek yeni bir gerekçeyle farklı veya aynı sonuca varırsa, bu karar artık bir 'ısrar kararı' değil, 'bozmaya uyularak verilmiş yeni bir karar' niteliğindedir. Kararda da belirtildiği gibi, mahkeme bozma kararında öngörülen saptamaları (ara kararı ile belge isteme gibi) yaptıktan sonra bir karar verdiğinden, bu karar 'ısrar kararı niteliğini taşımamaktadır'. Bir vergi mahkemesi kararının temyizen Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu tarafından incelenebilmesi için (2575 s. Kanun m. 38), kararın bir 'ısrar kararı' olması zorunludur. Eğer karar, bozmaya uyularak verilmiş yeni bir karar ise, bu karara karşı yapılacak temyiz başvurusu, Dava Daireleri Kurulu'na değil, ilk temyiz incelemesini yapan ilgili Danıştay Dava Dairesi'ne yapılır.