Kiracının, kiralananı boşaltacağına dair verdiği yazılı tahliye taahhüdünün geçerli olabilmesi için 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hangi şartları aramaktadır? Özellikle 'taahhüdün düzenlenme tarihi' ile ilgili Yargıtay'ın geliştirdiği içtihadı açıklayınız.

TBK m. 352/1'e göre, bir tahliye taahhüdünün geçerli olabilmesi ve buna dayanılarak tahliye talep edilebilmesi için şu kümülatif şartlar aranır: 1) Yazılı Olma: Taahhüt yazılı şekilde yapılmalıdır. Sözlü taahhüt geçersizdir. 2) Kiracı veya Yetkili Temsilcisi Tarafından Verilmesi: Taahhüdü kiracının kendisi veya bu konuda özel olarak yetkilendirdiği temsilcisi imzalamalıdır. 3) Belirli Bir Tarih İçermesi: Taahhütte, kiralananın boşaltılacağı tarih (tahliye tarihi) açık ve belirli olmalıdır. 'Kiraya veren istediğinde' gibi belirsiz ifadeler taahhüdü geçersiz kılar. 4) Kiralananın Tesliminden Sonra Verilmesi: En önemli ve Yargıtay içtihatlarıyla şekillenen şart budur. Kanun metninde açıkça 'kiralananın teslim edilmesinden sonra' ifadesi yer alır. Bunun nedeni, kira sözleşmesi imzalanırken müzakere gücü zayıf olan kiracının, ev sahibinin baskısıyla henüz kiralanana yerleşmeden boş bir tahliye taahhüdü imzalamasını önlemektir. Bu, kiracının irade serbestisini korumaya yönelik bir kuraldır. Yargıtay, bu şartı denetlerken, taahhütnamedeki 'düzenlenme tarihine' bakar. Eğer taahhütnamenin düzenlenme tarihi, kira sözleşmesinin başlangıç tarihi ile aynı veya daha önceki bir tarih ise, taahhüdün sözleşme kurulurken baskı altında alındığı karine olarak kabul edilir ve geçersiz sayılır. Taahhüdün geçerli olması için, düzenlenme tarihinin kira sözleşmesinin başlangıcından ve kiralananın tesliminden sonraki bir tarih olması gerekir. Uygulamada sıkça karşılaşılan, düzenleme ve tahliye tarihi kısımları boş bırakılarak imzalatılan ve sonradan kiraya veren tarafından doldurulan taahhütnamelerde, kiracı, bu tarihlerin sonradan ve anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu yazılı delille (veya senetle ispata ilişkin diğer istisnalarla) ispatlarsa, taahhüt yine geçersiz olur.