Danıştay 7. Dairesi'nin E:1984/34, K:1984/996 sayılı kararında, ilk derece mahkemesinin bozma kararına uyması sonrası verilen yeni karara karşı yapılacak temyiz isteminin incelenme kapsamını nasıl sınırlandırmıştır? Bu sınırlandırmanın hukuki dayanağını ve amacını açıklayınız.

Danıştay 7. Dairesi'nin ilgili kararında, idare ve vergi mahkemelerinin, Danıştay dairelerince verilen bozma kararlarına uymaları halinde yeniden verecekleri kararlara karşı yapılacak temyiz istemlerinin, ancak kararların 'bozma esaslarına uygun olup olmadığı' yönünden incelenebileceği belirtilmiştir. Bu, temyiz incelemesinin kapsamını daraltan önemli bir ilkedir. Hukuki dayanağı, usuli kazanılmış hak ilkesidir. Mahkeme, bozma kararına uymakla, bozma kararında belirtilen hukuki çerçeveyi ve çözüm yolunu kabul etmiş olur. Bu kabul, karşı taraf lehine bir usuli kazanılmış hak doğurur. Dolayısıyla, temyiz incelemesi artık davanın esasına yönelik genel bir inceleme olmaktan çıkar ve sadece yeni kararın, uyulan bozma kararının gereklerine uygun tesis edilip edilmediğinin denetimi ile sınırlı kalır. Bu sınırlandırmanın amacı, davaların sonsuza dek uzamasını önlemek, yargısal istikrarı sağlamak ve daha önce kesinleşmiş olan bozma hükmünün (karar düzeltme gibi yollarla değiştirilmemişse) sonuçlarını bertaraf edecek yeni bir tartışmaya kapı aralamamaktır.