HMK'ya göre verilen bir ihtiyati tedbir kararı ile TMK m. 169 uyarınca boşanma davasında verilen tedbir kararının kanun yolu denetimi açısından temel farkını, YİBK 2014/1 kararı ve Yargıtay 2. HD 2015/26380 E. kararı ışığında analiz ediniz.

Temel fark, kanun yolu başvurusunun bağımsız olarak yapılıp yapılamamasıdır. HMK m. 391 ve 394, genel nitelikteki ihtiyati tedbir kararlarına karşı (ret veya itiraz üzerine kabul) bağımsız bir kanun yolu (istinaf) öngörmüştür. YİBK 2014/1 kararı, istinaf yokken bu yolun temyiz olarak uygulanamayacağına hükmetmiştir. Buna karşın, TMK m. 169 gibi özel kanunlarda düzenlenen ve aile hukukuna özgü tedbirler, Yargıtay 2. HD 2015/26380 E. kararında da belirtildiği gibi, HMK'daki bu genel düzenlemenin dışında kabul edilir. Bu tür özel tedbir kararları 'ara kararı' niteliğindedir ve tek başlarına kanun yoluna götürülemezler; ancak davanın esası hakkındaki nihai kararla (hükümle) birlikte temyiz edilebilirler. Bu ayrım, kanun koyucunun aile hukukundaki tedbirleri genel usulden ayrı tutma iradesinden kaynaklanır.