Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2018/115 sayılı kararında, sanık hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmü onanırken, aynı sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü neden bozulmuştur?

Kararda, iki suç arasında bir ayrım yapılmıştır. Zimmet suçu, kamu görevlisinin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçirmesidir. Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu ise, belirli bir hizmet ilişkisi gereği kendisine tevdi ve teslim edilen mal üzerinde, teslim amacı dışında tasarrufta bulunmaktır. Kararda, sanığın uhdesinde kalan bir 'belediye parası' bulunmadığı, dolayısıyla kamunun bir malını zimmetine geçirme suçunun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek zimmetten beraat kararı onanmıştır. Ancak, sanığın hizmet ilişkisi çerçevesinde kendisine duyulan güveni kötüye kullanarak başka bir eylem gerçekleştirdiği (karar metninde detayı verilmeyen) ve bu eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Bu suçtan verilen mahkumiyet hükmü ise, TCK m. 53/5'in uygulanmaması gibi başka bir usuli eksiklik nedeniyle bozulmuştur. Bu, aynı olay içinde farklı suçların unsurlarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.