Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2018/253 sayılı kararında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan zarar gören kişilerin duruşmadan haberdar edilmemesi, neden bu suçtan verilen mahkumiyet kararının da bozulmasına değil de, sadece dosyanın tevdii ile sonuçlanmıştır?

Bu, Yargıtay'ın usul ekonomisi ve hakkaniyet ilkelerini gözeten bir uygulamasıdır. Eğer mağdurun davadan haberdar edilmemesi, yargılamanın sonucunu esastan etkileyecek bir durum yaratmamışsa ve verilen karar (örneğin, sanığın mahkumiyeti) mağdurun temel beklentisiyle uyumlu ise, Yargıtay bu usuli eksikliği tek başına bir bozma nedeni olarak görmeyebilir. Kararda Yargıtay, mağdurların 'katılma imkanından yoksun kaldıklarını' tespit etmekle birlikte, hükmü hemen bozmak yerine, öncelikle onlara bu hakkı kullanma fırsatı tanımak için dosyanın tevdii yoluna gitmiştir. Eğer mağdurlar kararı tebliğ aldıktan sonra temyiz etmezlerse veya temyizlerinde hükmün sonucunu değiştirecek yeni bir iddia/delil ileri sürmezlerse, mevcut hüküm onanabilir. Bu, hem mağdurun kanun yolu hakkını koruyan hem de yargılamanın gereksiz yere uzamasını önleyen bir yaklaşımdır.