Ceza Genel Kurulu'nun 2022/443 sayılı kararında, yerel mahkemenin TCK m. 150/2'yi (değer azlığı) uygulamamasına rağmen, neden uygulamadığına dair gerekçe göstermemesi halinde, Yargıtay'ın bu maddeyi doğrudan uygulayarak kararı düzeltmesi yerine, hükmü bozmasının sebebi nedir?

Yargıtay'ın bu şekilde hükmü bozmasının sebebi, 'takdir hakkının ilk derece mahkemesine ait olması' ilkesidir. TCK m. 150/2, hâkime indirim yapıp yapmama konusunda bir takdir hakkı tanımıştır. Bu takdir hakkının ilk kez, olayı doğrudan gözlemleyen, delillerle doğrudan temas kuran ve sanığı bizzat gören ilk derece mahkemesi tarafından kullanılması gerekir. Yargıtay'ın görevi, bu takdir hakkının doğru ve gerekçeli bir şekilde kullanılıp kullanılmadığını denetlemektir. Eğer ilk derece mahkemesi bu takdir hakkını hiç kullanmamış ve gerekçe göstermemişse, Yargıtay'ın onun yerine geçerek bu takdiri ilk kez kullanması, temyiz denetiminin doğasına aykırı olur. Bu nedenle CGK, öncelikle ilk derece mahkemesinin bu hususta bir değerlendirme yapması ve gerekçesini oluşturması için hükmü bozarak dosyayı geri göndermiştir.