Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 2014/1 K. sayılı kararının gerekçesinde, ihtiyati tedbir ile ihtiyati haciz kararlarına karşı kanun yolu imkanlarının tarihsel gelişimi nasıl karşılaştırılmıştır?

YİBK kararının gerekçesinde, iki kurum arasında kanun yolu açısından önemli bir tarihsel fark olduğu vurgulanmıştır. 1086 sayılı HUMK döneminde, ara kararı niteliğindeki ihtiyati tedbir kararlarına karşı bağımsız bir kanun yolu (temyiz) yoktu. Buna karşılık, ihtiyati haciz için de başlangıçta bir kanun yolu olmamasına rağmen, 17.07.2003 tarihli ve 4949 sayılı Kanun ile İcra ve İflas Kanunu'nun 258. ve 265. maddelerinde yapılan değişiklikle, ihtiyati haciz talebinin reddi ve itiraz üzerine verilen kararlara karşı 'temyiz' yolu açıkça getirilmiştir. Yasa koyucunun bu bilinçli tercihi, sadece ihtiyati haciz için özel bir kanun yolu düzenlerken, ihtiyati tedbir için böyle bir düzenleme yapmamasının, iki kurum arasında bir ayrım gözettiğini göstermektedir. Bu tarihsel arka plan, ihtiyati tedbir için kıyasen bir temyiz yolu yaratılamayacağı yönündeki YİBK kararının temel dayanaklarından birini oluşturmuştur.