Sanığın 'benzer nitelikteki diğer kararlarda ön koşul olan 'objektif olarak değer azlığı' ile birlikte somut olayın şartları, faili meydana gelen haksızlığa iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri birlikte değerlendirilip...' şeklindeki YCGK 2019/358 K. sayılı kararı, TCK m. 150/2'nin uygulanmasında hangi ceza hukuku ilkesine vurgu yapmaktadır?

Bu ifade, TCK m. 3'te düzenlenen 'cezanın bireyselleştirilmesi' ve 'orantılılık' ilkesine güçlü bir vurgu yapmaktadır. Karar, TCK m. 150/2'nin uygulanmasının mekanik bir işlem olmadığını, sadece malın objektif değerine bakılarak karar verilemeyeceğini belirtmektedir. Hâkimin, ceza adaletini sağlamak için her somut olayın kendine özgü koşullarını değerlendirmesi gerektiğini vurgular. Bu koşullar; failin suçu işlemesindeki motivasyonu (faili iten etkenler), eylemin mağdur üzerinde yarattığı travma ve etki, suçun işleniş şekli gibi unsurlardır. Bu bütüncül değerlendirme, TCK m. 61'de sayılan cezanın belirlenmesindeki temel kriterlerle uyumlu olup, cezanın sadece fiile değil, fiilin işleniş şekline ve failin kişiliğine göre de ayarlanması gerektiğini ifade eden 'cezanın bireyselleştirilmesi' ilkesinin bir yansımasıdır.