HMK m. 389'un gerekçesinde, 1086 sayılı Kanun'daki ihtiyati tedbir düzenlemesinin 'karışıklığa son vermek amacıyla' tek hükümde toplandığı belirtilmektedir. Bu 'karışıklık' neyden kaynaklanıyordu?

Gerekçeye göre karışıklık, 1086 sayılı Kanun'daki düzenlemenin yapısından kaynaklanıyordu. Eski Kanun'un 101. maddesi, ihtiyati tedbirin şartlarını saymaktan ziyade, farklı durumlar için (ayni uyuşmazlıklar, nafaka vb.) verilebilecek tedbir türlerini de içeren bir liste sunuyordu. Buna ek olarak, 103. madde 'tehirinde tehlike olan' haller için genel bir düzenleme getiriyordu. Bu durum, hangi halde hangi maddenin uygulanacağı, tedbirin şartlarının genel mi yoksa özel mi olduğu gibi konularda bir karmaşaya ve dağınıklığa yol açıyordu. HMK m. 389, bu farklı ve dağınık hükümleri birleştirerek, tüm ihtiyati tedbir türleri için geçerli olan genel ve soyut şartları tek bir maddede toplayarak bu karışıklığa son vermeyi ve uygulamada birlik sağlamayı amaçlamıştır.