Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2015/26380 E. sayılı kararı, boşanma davasında TMK m. 169 uyarınca verilen tedbir kararları ile HMK m. 389 vd. uyarınca verilen ihtiyati tedbir kararlarını kanun yoluna başvuru açısından nasıl bir ayrıma tabi tutmuştur?

Kararda önemli bir ayrım yapılmıştır. Buna göre, boşanma veya ayrılık davası açılınca hakimin, TMK m. 169 çerçevesinde (talep üzerine veya re'sen) eşlerin barınması, geçimi, mallarının yönetimi gibi konularda aldığı tedbirler, HMK'da düzenlenen genel 'ihtiyati tedbir' (geçici hukuki koruma) müessesesinden farklı, özel nitelikte tedbirlerdir. Yasa koyucu, bu özel tedbirleri ve bu tedbirlere itiraz üzerine verilen kararları, HMK'nın geçici hukuki korumalarla ilgili düzenlemesi dışında bırakmıştır. Bu nedenle, TMK m. 169'a dayalı olarak verilen tedbir kararları, tek başlarına ve bağımsız olarak temyiz edilemezler. Bu kararlara karşı ancak davanın esası hakkında verilen nihai hükümle birlikte temyiz yoluna başvurulabilir. Bu, genel ihtiyati tedbir kararlarına karşı (istinaf yoluyla) bağımsız kanun yolu imkanı tanıyan HMK sisteminden önemli bir farklılık teşkil etmektedir.