TCK m. 150/1'de bahsi geçen 'hukuki ilişkiye dayanan alacak' kavramının, ceza hukuku bağlamında meşruiyeti ne anlama gelmektedir? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/91 E. sayılı kararında bu meşruiyet nasıl yorumlanmıştır?

CGK'nın 2017/91 E. sayılı kararında, TCK m. 150/1'in uygulanması için fail ile mağdur arasındaki hukuki ilişkinin, özel hukuk anlamında tüm şekil şartlarına uygun olarak kurulmuş olmasının zorunlu olmadığı belirtilmiştir. Önemli olan, bu ilişkinin 'hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki' olmasıdır. Yani, hukuka veya ahlaka aykırı (örneğin uyuşturucu satışından, kumar borcundan kaynaklanan) bir alacak için bu madde uygulanamaz. Ancak, örneğin sözlü bir anlaşmaya dayanan, şekil şartı eksikliği nedeniyle özel hukukta geçersiz sayılabilecek ama temelinde meşru bir alışverişe dayanan bir alacak, ceza hukuku bakımından TCK m. 150/1 kapsamında değerlendirilebilir. Karar, ceza hukukunun kendi özerk değerlendirmesini yapacağını ve özel hukuktaki geçersizlik sebeplerinin ceza hukuku uygulamasını otomatik olarak engellemeyeceğini ortaya koymaktadır.