İşçinin, işverenin başka bir işçiye veya üçüncü bir kişiye cinsel tacizde bulunduğunu görmesi, kendisi için haklı fesih sebebi oluşturur mu? İş Kanunu m.24/II'deki düzenlemeler bu durumu nasıl kapsar?

İş Kanunu m.24/II-d bendi, 'İşçinin diğer bir işçi veya üçüncü kişiler tarafından işyerinde cinsel tacize uğraması ve bu durumu işverene bildirmesine rağmen gerekli önlemler alınmazsa' işçiye haklı fesih hakkı tanır. Bu, doğrudan tacize uğrayan işçi içindir. Ancak işyerindeki başka birine yönelik taciz, işyerindeki çalışma ortamını bozan, ahlaka ve iyiniyete aykırı bir durumdur. Yargıtay, işverenin işçiyi gözetme borcu (TBK m.417) kapsamında, işyerinde huzurlu ve güvenli bir çalışma ortamı sağlama yükümlülüğü bulunduğunu kabul etmektedir. İşyerinde yaşanan ve genel ahlak kurallarını ağır şekilde ihlal eden bir cinsel taciz olayı, diğer işçiler için de iş ilişkisini çekilmez hale getirebilir. Bu durumda işçi, m.24/II'nin genel ruhuna ve 'ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller' başlığına dayanarak, işverenin gözetim borcunu ihlal ettiğini ve çalışma şartlarının esaslı şekilde uygulanmadığını ileri sürerek sözleşmesini haklı nedenle feshedebilir. Feshin haklılığı, olayın ağırlığına ve işverenin olaya karşı tutumuna göre mahkemece değerlendirilecektir. (Kaynak: kendi-istegiyle-isten-ayrilan-tazminat-alabilir-mi)