Metinde 'zabıt mümzii' sıfatıyla dinlenen kamu görevlilerinin (polis, jandarma vb.) tanıklıkları sırasında yaşanan hangi sorunlara dikkat çekilmektedir? Bu tanıkların tarafsızlıklarını koruyamamalarının maddi hakikate ulaşma üzerindeki olumsuz etkisi nedir?

Metinde, soruşturma aşamasında görev alan ve duruşmada 'zabıt mümzii' (tutanak imzacısı) olarak dinlenen kamu görevlilerinin tanıklıklarında şu sorunların yaşandığı belirtilmektedir: 1) Kendilerini Taraf Gibi Görme: Bu görevliler, kendilerini şikayetçi, katılan veya dosyaya müdahil kolluk gibi görerek ifade vermektedirler. 2) Duygusal ve Savunmacı Tavır: Sorulan sorulara alınganlık göstererek, konuyu şahsileştirerek veya cevap vermekten kaçınarak tepki vermektedirler. 3) Soruşturmayı Savunma: Görevli olarak katıldıkları soruşturmayı ve dosyayı savunma eğilimindedirler. 4) Tartışmaya Girme: Taraflarla ve özellikle avukatlarla tartışmaya girmektedirler. Bu durum, bu tanıkların tarafsızlığını zedelemekte ve tanıklıktan beklenen faydayı azaltmaktadır. Maddi hakikate ulaşma üzerindeki olumsuz etkisi ise, olay yeri tespiti, delil toplama ve olayın görgüsü hakkında kendilerine yöneltilen kritik soruların sorulamaması veya bu sorulara objektif cevaplar alınamamasıdır. Bu da yargılamanın en önemli delillerinden birinin sağlıklı bir şekilde değerlendirilememesi sonucunu doğurur. (Kaynak: taniga-dogrudan-ve-capraz-sorgu-sorunlari)