Tutuklanma nedeniyle terfi edemeyen ve sonrasında beraat eden askeri personele maaş farkı ödenmemesini öngören kuralın Anayasa Mahkemesi tarafından iptali, 'hukuk devleti' ve 'hukuki belirlilik' ilkeleri açısından nasıl değerlendirilebilir? AYM kararında bu ilkelere değinilmiş midir?

Anayasa Mahkemesi, kararında öncelikle kuralın kanunilik şartını taşıyıp taşımadığını incelerken 'hukuki belirlilik' ilkesine değinmiştir. Kuralın, maaş farkının ödenmemesi sonucunu doğuracak nedenleri açık ve net olarak düzenlediğini, bu nedenle belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir nitelikte olduğunu ve kanunilik şartını taşıdığını kabul etmiştir. Ancak asıl değerlendirmeyi mülkiyet hakkı ve meşru amaç üzerinden yapmıştır. Kararın 2. maddesi yönünden yaptığı değerlendirmede, 'bu bağlamda belirtilen hususların Anayasa’nın 13. ve 35. maddeleri yönünden yapılan değerlendirmeler kapsamında ele alınmış olması nedeniyle Anayasa’nın 2. maddesi yönünden ayrıca bir inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.' denilmiştir. Bu, AYM'nin, meşru bir amacı olmayan bir sınırlamanın zaten hukuk devleti ilkesiyle (Anayasa m.2) bağdaşmayacağını zımnen kabul ettiğini gösterir. Meşru amacı olmayan bir kural, keyfiliğe yol açacağı için hukuk devleti ilkesini de ihlal eder. Dolayısıyla, AYM doğrudan 2. madde ihlali kararı vermese de, kararın gerekçesi bu ilkeyle yakından ilişkilidir. (Kaynak: tutuklanma-nedeniyle-terfi-edemeyenler)