TCK m. 94'te tanımlanan işkence suçunun manevi unsuru (kast) ile TCK m. 96'da tanımlanan eziyet suçunun manevi unsuru arasında bir fark var mıdır? Her iki suçun da 'sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde' işlenmesi gerekliliği, bu suçları ani bir fiille işlenen kasten yaralama suçundan (TCK m. 86) nasıl ayırmaktadır?

Her iki suçun manevi unsuru da 'genel kast'tır. Failin, fiillerini bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesi yeterlidir, özel bir saik (amaç) aranmaz. Ancak TCK m. 94'ün gerekçesi ve uluslararası sözleşmelerdeki tanım, işkencenin genellikle 'bilgi veya itiraf elde etmek, cezalandırmak' gibi belirli amaçlarla işlendiğini ortaya koysa da, bu amaçlar suçun zorunlu bir unsuru değildir. İki suç arasındaki asıl ayrım failin sıfatıdır. 'Sistematiklik ve süreklilik' unsuru, bu suçları kasten yaralamadan ayıran en temel özelliktir. Kasten yaralama (TCK m. 86), tek bir eylemle veya ani bir şekilde gelişen birden çok eylemle (örneğin bir kavgada art arda vurma) işlenebilir. İşkence ve eziyette ise fiiller, belirli bir zaman dilimine yayılmış, planlı, devamlılık arz eden ve mağdurun bedensel ve ruhsal direncini kırmaya yönelik bir bütün oluşturur. Örneğin, bir kişiye bir kez tokat atmak kasten yaralama olabilirken, aynı kişiye her gün, belirli saatlerde, aşağılayarak tokat atmak eziyet veya işkence suçunu oluşturur. Bu 'süreç içinde süreklilik', fiillerin basit bir yaralamanın ötesinde, kişinin psikolojisi üzerinde tahrip edici bir etki yaratmasını sağlar. (Kaynak: https://www.zulkufarslan.av.tr/tck-iskence-ve-eziyet/)