Tehdit suçunda, failin suçu işlerken kullandığı telekomünikasyon araçlarına (örneğin cep telefonu) el konulması ve bu araçlar üzerinde inceleme yapılması, hangi temel haklara bir müdahale teşkil eder ve bu müdahalenin hukuka uygun olması için hangi şartlar aranır?

Bu işlemler, öncelikle Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan 'özel hayatın gizliliği' ve 22. maddesindeki 'haberleşmenin gizliliği' haklarına bir müdahale teşkil eder. Ayrıca, mülkiyet hakkına (Anayasa m. 35) da bir müdahaledir. Bu temel haklara yapılan müdahalenin hukuka uygun olması için, ceza muhakemesi hukukunun temel ilkelerine ve kanuni şartlara uyulması gerekir: 1) Kanunilik: El koyma ve inceleme tedbirlerinin CMK'da (m. 123 vd. el koyma, m. 134 dijital materyallerin incelenmesi, m. 135 iletişimin tespiti) açıkça düzenlenmiş olması gerekir. 2) Hakim Kararı: Kural olarak bu tür müdahaleler için bir 'hakim kararı' zorunludur. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde savcı kararı ile yapılabilse de, bu kararın en kısa sürede hakim onayına sunulması gerekir. 3) Orantılılık: Yapılacak müdahale, işlenen suçun ağırlığı ile orantılı olmalıdır. Basit bir tehdit suçu için, kişinin tüm dijital hayatını ifşa edecek ölçüsüz bir inceleme yapılamaz. İnceleme, sadece suçla ilgili verilere yönelik olmalıdır. 4) Gerekçelilik: Tedbire karar veren makam, kararını somut gerekçelere dayandırmalıdır. Bu şartlara uyulmadan yapılan el koyma ve inceleme sonucu elde edilen deliller 'hukuka aykırı delil' sayılır ve hükme esas alınamaz. (Referans: avmehmetgenc.com/tehdit-sucu-ve-cezasi/)