İş Kanunu m. 5'te düzenlenen eşit davranma ilkesi, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan bir işçi ile belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan bir işçi arasında farklı muamele yapılmasını tamamen yasaklar mı?

Hayır, tamamen yasaklamaz. İş Kanunu m. 5/2, 'İşveren, esaslı sebepler olmadıkça tam süreli çalışan işçi karşısında kısmi süreli çalışan işçiye, belirsiz süreli çalışan işçi karşısında belirli süreli çalışan işçiye farklı işlem yapamaz.' demektedir. Buradaki anahtar ifade 'esaslı sebepler olmadıkça'dır. Bu, mutlak bir yasak olmadığını, ancak ayrımcılık yapılabilmesi için haklı ve objektif bir nedenin varlığını şart koştuğunu gösterir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılmasını gerektiren objektif koşullar (belirli bir işin tamamlanması, mevsimlik iş gibi), aynı zamanda bu işçiye, işin geçici niteliğiyle orantılı olarak bazı konularda farklı muamele yapılmasını haklı kılabilir. Örneğin, uzun vadeli kariyer planlaması veya kıdeme bağlı bazı sosyal yardımlar konusunda, belirsiz süreli işçi lehine bir farklılık makul görülebilir. Ancak, temel ücret, çalışma saatleri, dinlenme süreleri gibi konularda, sadece sözleşmenin türü farklı diye keyfi bir ayrımcılık yapılması, eşitlik ilkesinin ihlali olur. (Referans: zulkufarslan.av.tr/mevsimlik-isci-olarak-calisilan-sure/)