Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2017/560 E. sayılı kararında, CMK m. 142'de düzenlenen 'zarara uğrayanın oturduğu yer Ağır Ceza Mahkemesi'nin yetkisi' neden kamu düzenine ilişkin kabul edilmemiştir?

CMK m. 142/1, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının 'zarara uğrayanın oturduğu yer Ağır Ceza Mahkemesinde' de açılabileceğini belirterek davacıya bir seçimlik hak tanır. Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında bu yetki kuralı, 'görev' gibi kamu düzenine ilişkin ve mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir kural olarak değil, taraflarca süresinde ileri sürülmesi gereken bir 'yetki' kuralı olarak yorumlanmıştır. Bunun sebebi şudur: Görev kuralları, bir davanın hangi tür (asliye ceza, ağır ceza vb.) veya hangi yargı kolundaki (adli, idari) mahkemede görüleceğini belirler ve kamu düzenindendir. Yetki kuralları ise, aynı türdeki mahkemelerden coğrafi olarak hangisinin davaya bakacağını belirler ve kural olarak kamu düzeninden sayılmaz. CMK m. 142'deki düzenlemenin amacı, mağdur olan davacıyı, sanık olarak yargılandığı yer mahkemesinde dava açma külfetinden kurtarmaktır. Bu, davacı lehine getirilmiş bir kolaylıktır. Davalı idare (Hazine), davanın yetkisiz yerde açıldığını düşünüyorsa, bunu CMK m. 18'de belirtilen sürede (ilk duruşmada) ileri sürmelidir. Kararda, davalı kurum süresinde yetkisizlik itirazında bulunmadığı için, mahkemenin davaya bakmaya devam etmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. (Referans: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-muhakemesi-kanunu-18-madde-cmk/)