TCK m. 19/2, hangi durumlarda yabancı ülke kanununun göz önünde bulundurulmayacağını belirtir. Bu istisnaların ortak özelliği nedir?

TCK m. 19/2, üç durumda yabancı ülke kanununun ceza tayininde göz önünde bulundurulmayacağını, yani TCK m. 19/1'deki sınırlamanın uygulanmayacağını belirtir. Bu durumlar: a) Suçun Türkiye'nin güvenliğine karşı veya zararına işlenmesi, b) Suçun Türk vatandaşına karşı işlenmesi, c) Suçun Türk kanunlarına göre kurulmuş bir özel hukuk tüzel kişisi zararına işlenmesi. Bu istisnaların ortak özelliği, suçun mağdur veya konusu itibarıyla Türkiye'nin veya Türk vatandaşlarının menfaatlerini doğrudan ihlal etmesidir. Bu hallerde kanun koyucu, 'mağdura göre şahsilik' ve 'koruma (devleti koruma)' ilkelerini, 'adalet' ilkesinden (failin suçun işlendiği yer kanunundan daha ağır ceza almamasını sağlama) üstün tutmuştur. Yani, Türkiye'nin veya vatandaşının zarar gördüğü durumlarda, Türk hakiminin yabancı kanunla bağlı olmaksızın, tamamen Türk kanunlarına göre ceza vermesi öngörülmüştür. (Referans: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-19-yabanci-kanunun-goz-onunde-bulundurulmasi.html)