HMK'nın 121. ve 216. maddeleri, dava dilekçesine eklenen belgeler ile bu belgelerin asıllarının ibrazı konusunda nasıl bir usul öngörmektedir? Bu usule uyulmamasının sonuçları ne olabilir?

HMK m. 121, davacının dava dilekçesinde gösterdiği ve elinde bulunan belgelerin asıllarıyla birlikte davalı sayısından bir fazla örneğinin veya sadece örneklerinin dilekçeye eklenmesini zorunlu kılar. HMK m. 216 ise, sadece örneği sunulan bir belgenin, mahkemece veya taraflardan birinin talebi üzerine aslının istenebileceğini düzenler. Bu iki madde birlikte değerlendirildiğinde, dava başında sadece fotokopilerin sunulması mümkündür. Ancak, karşı taraf bu fotokopiye itiraz ederse veya mahkeme belgenin aslını görmeyi gerekli bulursa, belgenin aslını elinde bulunduran taraf bunu mahkemeye ibraz etmek zorundadır (HMK m. 216/2). Bu usule uyulmaması, yani belge aslının istenmesine rağmen sunulmaması, o belgenin delil olarak değerini kaybetmesine veya hiç dikkate alınmamasına yol açabilir. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 2016/5214 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, fotokopisine itiraz edilen belgelerin asılları getirtilip incelenmeden karar verilmesi, eksik inceleme nedeniyle bozma sebebidir. (Referans: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-216-mahkemece-belge-aslinin-istenmesi-ve-geri-verilmesi.html)