Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin E:2020/17907 sayılı kararında, fuhuş suçuna ilişkin davada sanıkların beraatine karar verilmesinin temel sebebi nedir? Kolluk görevlilerinin 'müşteri kılığında' hareket etmesi, suçun sübutu açısından nasıl bir sorun yaratmıştır?

Sanıkların beraatine karar verilmesinin temel sebebi, 'suçun hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delillerle ispatlanamaması' ve kolluğun eyleminin 'teşvik ve azmettirme' niteliğinde olmasıdır. Karara göre, kolluk görevlisi ihbar üzerine sanığı arayıp randevu almış, müşteri kılığında eve gitmiş ve para verdikten sonra kimliğini açıklamıştır. Bu durumda, polis memurlarının teşvik ve azmettirmesi olmasaydı, o anda ve o şekilde bir fuhuş suçunun işlenip işlenmeyeceği belirsizdir. Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve mağdurun da sanıkların ifadesini doğrulaması karşısında, kolluğun kışkırtması olmaksızın orada bir suç işlendiğine dair şüpheden uzak, kesin bir delil elde edilememiştir. Bu tür operasyonlar, CMK m.160 uyarınca savcı emri ve denetimi olmadan yapıldığında hukuka aykırı delil yaratma riski taşır ve Yargıtay, bu tür delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasını hukuka aykırı bulmaktadır. (Referans: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-muhakemesi-kanunu-160-madde-cmk/)