TCK m. 84'te düzenlenen 'intihara yönlendirme' suçu ile TCK m. 81'deki 'kasten öldürme' suçu arasındaki ayrım nasıl yapılır? Hangi durumlarda fail intihara yönlendirmeden değil de, kasten öldürmeden sorumlu tutulur?

Ayrım, mağdurun iradesinin varlığı ve niteliğine göre yapılır. TCK m. 84'teki 'intihara yönlendirme' suçunda (azmettirme, teşvik, kararı kuvvetlendirme, yardım etme), mağdurun intihar etme yönünde bir iradesi vardır ve fail bu iradeye etki eder veya onu kolaylaştırır. Mağdurun eylemi üzerinde bir hakimiyeti söz konusudur. Buna karşılık, TCK m. 84/4, failin kasten öldürmeden sorumlu tutulacağı iki özel durumu düzenlemiştir: 1) İşlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan veya ortadan kaldırılan kişileri (örneğin akıl hastası, küçük çocuk, uyuşturucu etkisi altındaki kişi) intihara sevk etmek. 2) Cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişileri intihara mecbur etmek. Bu iki durumda, mağdurun özgür ve geçerli bir iradesinden söz edilemez. Mağdur, failin elinde adeta bir 'araç' konumundadır. Bu nedenle hukuk, bu fiilleri intihara yardım olarak değil, mağdurun araç olarak kullanıldığı bir 'dolaylı faillik' ile işlenmiş kasten öldürme suçu (TCK m. 81) olarak kabul eder. (Referans: zulkufarslan.av.tr/tck-hayata-karsi-suclar/, TCK m. 84, TCK m. 81)