Parada sahtecilik suçunda (TCK md. 197), sanığın sahte parayı 'bilerek' tedavüle sürdüğüne dair kastının ispatında, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2021/4963 E., 2023/8969 K. sayılı beraat kararında hangi objektif ve sübjektif kriterler dikkate alınmıştır? 'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesinin bu tür davalardaki rolünü tartışınız.

Parada sahtecilik suçunun manevi unsuru, failin paranın sahte olduğunu 'bilerek' hareket etmesidir (doğrudan kast). Bu bilginin ispatı, genellikle doğrudan bir delil (ikrar gibi) olmadığında, dolaylı delillerin ve karinelerin bir bütün olarak değerlendirilmesiyle yapılır. Yargıtay'ın ilgili beraat kararında, sanığın kastının bulunmadığı veya en azından bu konuda 'her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil' elde edilemediği sonucuna varılırken şu kriterler dikkate alınmıştır: **Objektif Kriterler:** * **Ele Geçen Sahte Para Miktarı:** Sanığın mağdura verdiği 195 TL içinden sadece tek bir 100 TL'nin sahte çıkması, elinde seri halde sahte para bulundurmadığına işaret edebilir. * **Başkaca Sahte Para Bulunmaması:** Yakalanan sanığın üzerinde veya aracında yapılan aramada başka sahte paranın ele geçmemesi, sahteciliği bir alışkanlık haline getirmediği veya bir suç organizasyonunun parçası olmadığı yönünde bir karinedir. **Sübjektif ve Davranışsal Kriterler:** * **Savunmanın Tutarlılığı:** Sanığın, paranın sahte olduğunu bilmediğine dair aşamalardaki savunmalarının tutarlı olması. * **Zararın Giderilmesi:** Sanığın, durum ortaya çıkar çıkmaz mağdurdan özür dileyerek zararını hemen karşılaması, suç kastıyla hareket etmediğine, kendisinin de aldanmış olabileceğine dair iyi niyetli bir davranış olarak yorumlanmıştır. * **Menşe Ülke:** Sanığın Bulgar vatandaşı olması, Türk Lirası'nın özelliklerine tam hakim olamayabileceği yönünde bir karine olarak değerlendirilmiş olabilir. **'Şüpheden Sanık Yararlanır' (In Dubio Pro Reo) İlkesinin Rolü:** Ceza yargılamasının temel amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Ancak, toplanan tüm delillere rağmen, sanığın suçu işlediği (somut olayda paranın sahte olduğunu bildiği) konusunda mahkemenin vicdanında makul bir şüphe kalıyorsa, bu şüphe sanık lehine yorumlanır ve beraat kararı verilir. Yargıtay'ın kararında, yukarıda sayılan lehe karineler karşısında, sanığın kastının 'her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil elde edilemediği' belirtilerek, tam da bu ilke uygulanmıştır. Yani, sanığın suçlu olma ihtimali kadar, masum olma (paranın sahte olduğunu bilmeme) ihtimali de mevcut olduğundan, mahkumiyet için gereken %100'e yakın kesinlik oluşmamış ve beraat kararı verilmiştir.